Nate "Tiny" Archibald - Nieoficjalna Strona

Nathaniel "Tiny" Archibald urodził się 2 września 1948 roku w Nowym Jorku.
Archibald został wybrany w drugiej rundzie draftu roku 1970 z numerem 16 przez Cincinnati Royals, oraz przez Texas Chaparrals - reprezentanta ligi ABA. W NBA już w sezonie 1973 stał się liderem pod względem punktów i asyst na mecz, stając się pierwszym i do dzisiaj jedynym zawodnikiem który wygrał tytuły w obu tych kategoriach. Trzeba odnotować jednak iż w sezonie 1967/1968 Oscar Robertson przewodził w NBA w obu tych statystykach, jednak nie zdobył oficjalnych tytułów ponieważ w tym czasie suma punktów oraz asyst była brana pod uwagę zamiast średniej na mecz.
Zadziwiające średnie Robertsona, 34,0 punktu i 11,4 asysty na mecz były rekordami NBA w owym czasie.
Tiny był świetnym podającym i w miarę dobrze rzucał z półdystansu, a jego największymi atutami była niesamowita prędkość, szybkość oraz łatwe wprowadzanie w błąd przeciwników swoimi dryblingami, które uczyniły go niesamowicie trudnym do obrony na całym boisku. Często kończąc akcje po wjazdach pod kosz, mijając bezsilnych obrońców w swojej drodze po kolejne punkty.
Kiedy już dostał się w pole 3 sekund, drużynie przeciwnej groziły 3 niebezpieczeństwa, podanie, layup lub rzut z bliska.
King oddali Archibalda do New York Nets w roku 1976. Ruch ten okazał się trafiony dla poprzedniego pracodawcy Archibalda, ponieważ był kontuzjowany przez prawie cały następny 1976/1977 sezon. W wyniku czego został znowu oddany, tym razem przed sezonem 1977/1978 do Buffalo Braves. Znowu szczęście nie dopisywało Tiny'emu, gdyż naderwał sobie ścięgno Achillesa i przez to nie rozegrał ani jednego spotkania w barwach swojego nowego zespołu.
Znowu został oddany, z kolei do Boston Celtics przed startem następnego sezonu, gdzie w sezonie 1980/1981 wygrał swoje pierwsze i jedyne mistrzostwo NBA, przy boku Larrego Birda.
Jak świetnym zawodnikiem był Archibald pokazują mnogie nominacje do najlepszych piątek NBA, gdzie znalazł się pięciokrotnie (trzy razy najlepsza piątka i dwa razy druga piątka NBA). Wystąpił również siedem razy w Meczu Gwiazd (1973-1976 i 1980-1982) raz w roku 1981 zdobywając tytuł MVP.